In deze rubriek interviewt Thieu Vlemmix meer of minder bekende Zeelstenaren. In “De Rustverstoorder” verschijnt een korte versie, het uitgebreide verhaal kunt u hier in kleur lezen.

Netta Timmermans-van Els

 

Van Wanssum aan de Maas naar Zeelst aan de Rundgraaf

De leeftijd van 90 jaar bereiken, is nog altijd heel bijzonder. Dit granieten jubileum overkwam onlangs Netta Timmermans-van Els. Het vormt een mooie reden voor ons koffiebezoek vanuit de Rustverstoorder aan deze geboortige Limburgse.

Amper binnen op de Tasveld waar ze nu woont, luidt een van de eerste vragen of deze mijlpaal nog op bijzondere wijze is gevierd. Met een trots gebaar tovert Netta meteen twee gigantische fotoboeken tevoorschijn. Daar willen we natuurlijk meer over weten, zo dadelijk.

Netta wordt geboren op 30 maart 1932 in Wanssum, wat ligt aan de Maas in Noord Limburg. Daarbij vergeleken, stelt het simpele riviertje de Rundgraaf waarmee ons eigen Zeelst vroeger van Eindhoven werd gescheiden, natuurlijk niks voor. Haar vader Piet en moeder Hanna krijgen samen 10 kinderen (7 jongens en 3 meisjes). Voetbal is dikwijls het parool in hun gezin. Netta doet daar met haar vele broers samen driftig aan mee, buiten. En ze is kennelijk niks de mindere. Jammer dat het damesvoetbal dan nog niet bestaat. Ze zou het ongetwijfeld een eind geschopt hebben. De aandacht voor dat spelletje is nooit uit haar hoofd verdwenen.

Vader is directeur van het bedrijf Landbouwbelang, gelegen aan de Maas waar schepen onder andere hun landbouwgranen lossen.  

Netta trouwt als ze 24 jaar is met Sraar Timmermans en ze krijgen samen drie kinderen. Twee meisjes, Hanneke en Margot en één jongen, Simon. Dochter Hanneke overlijdt veel te vroeg in 2004. MTS-er Simon gaat werken bij Philips Machinefabriek (en volgt daar zijn vader op, zie wat verder). Margot wordt verloskundige van beroep.  

Naar het Brabantse  

Echtgenoot Sraar werkt aanvankelijk in Staatsmijn Maurits. Nadat de mijn in 1967 gesloten wordt, volgt er een omscholing op de HTS in Heerlen en twee jaar later gaat hij naar de Philips Machinefabriek te Eindhoven. Het is dan Limburg tabee, want Brabant vormt de nieuwe leefomgeving. Om precies te zijn: eerst de Eindstraat in Veldhoven en niet veel later de Willem Alexanderstraat. Intussen heeft Netta – na op eigen initiatief een cursus typen gevolgd te hebben – een baan bemachtigd bij de Unie KBO. Er is nu in de avonduren wat meer tijd voor sociale contacten, het verenigingsleven. En terwijl Sraar lid wordt van bridgeclub ‘Spelenderwijs’, gaat Netta naar ‘Sans fumee’ (rookloos). Daar zal ze 50 jaar lid van zijn. In 1995 overlijdt echtgenoot Sraar.  

Jubileum 

Dan nog even terug naar het feest van haar 90ste verjaardag. Dat wordt uitbundig gevierd met de kinderen, klein- en achterkleinkinderen, plus haar eigen familie van Els. Een nog levend bewijs zijn onder meer de twee prachtige fotoboeken, inclusief de mooiste teksten. Er doorheen kijkend kom je er ondermeer achter dat Netta tot op hoge leeftijd heeft getennist, dat ze een fanatiek aanhanger en bezoeker is van PSV (o.m. foto’s van de gebroeders van de Kerkhof en Philip Cocu) en dat ze haar nazaten met Pasen altijd heeft verrast met een berg aan gekookte eieren.

Nog meer tradities? Met Kerst, ‘Sissi’ kijken. Elke verjaardag een door haar handgeschreven verjaardagskaart, bezoek dat steevast te paard gaat met appelsap, etc. etc. Natuurlijk staat er nog veel meer fraais in de boeken, zoals liederen, mooie dankbetuigingen enzovoort.

Maar daarvoor is deze Rustverstoorder niet dik genoeg….

Netta, op naar de 100!