In deze rubriek interviewt Thieu Vlemmix meer of minder bekende Zeelstenaren. In “De Rustverstoorder” verschijnt een korte versie, het uitgebreide verhaal kunt u hier in kleur lezen.

Martin Swarts, de gouden wandelaar….

 

Martin Swarts is op 18 maart 1945 op de boerderij in Boekel geboren als vierde kind van Jan Swarts en Bertha Rovers. Boven hem twee meisjes en een jongen, en na hem nog twee jongens.

Na de HBS (B) wordt hij in 1965 opgeroepen voor de militaire dienstplicht; daarover later meer, want daar wordt zijn liefde voor wandeltochten geboren.

Philips
Na dienst komt hij in het Philips Glasontwikkelingscentrum terecht. Via ‘job rotation’ heeft hij als ontwikkelaar diverse functies uitgeoefend. Van grondstoffenonderzoek t.b.v. glasbereiding tot en met het eindproduct voor diverse toepassingen in Philips producten. Van 1987 en tot en met zijn pensioen in 2006, werkt hij bij ‘Research and DeveIopment’ van glasvezels voor telecommunicatie doeleinden. Deze bedrijfstak is in 1992 vanwege ‘Centurion’ door Philips afgestoten. In 1984 is de alleenstaande Martin in Veldhoven komen wonen.

De besmetting
Het deelnemen aan wandeltochten en met name die van de Vierdaagse van Nijmegen, vangt dus aan in militaire dienst. Een rondvraag in zijn militaire omgeving leverde destijds de interesse voor de Vierdaagse op van acht man, waaronder Martin. Het jaar daarop, met o.a. Prins Claus als deelnemer, gaat hij als verzorger, EHBO-er en blarenprikker mee met een groepje mensen uit Gemert en omstreken waaronder zijn broer, om nogmaals de sfeer rondom zo’n Vierdaagse te proeven. Een paar jaar later op de vierde dag, nogmaals naar intocht van de Vierdaagse kijkend, valt het besluit om het jaar daarop zelf deel te nemen. Vanaf dan is hij besmet met het wandelvirus en heeft daar nog steeds last. Resultaat: de 50-ste deelname dit jaar. Het is niet de route, want deze is elk jaar nagenoeg dezelfde.

 

Vooral de sfeer tijdens het bekende evenement rond Nijmegen, trekt hem aan. Het publiek, de bekenden en de voldoening na afloop.

Zijn 50-ste Vierdaagse van 2022 onlangs, was dus een heel bijzondere. Hem werden na afloop de bij dit jubileum behorende versierselen en een nieuwe medaille bij de hoofdtribune uitgereikt door Henny Sackers, de voorzitter van de Stichting De 4-Daagse van Nijmegen.

De Nijmeegse Vier-daagse bestaat reeds sinds 1909 en is daarmee de oudste van ons land. Bijna de helft van die periode maakt Martin dus al deel uit van het spektakelstuk.

Naast de Vierdaagse wandelt hij verder het hele jaar door. Vroeger vaak samen met zijn wandelcollega en oud beroepsmilitair Ben uit Gemert, thans 92 jaar, met 57 Vierdaagse deelnames op zijn naam.

Jammer genoeg moest deze wegens lichamelijk ongemak dit jaar verstek laten gaan.

Eenmaal wonend in Veldhoven trok Martin veel samen op met Wim uit Hapert en dorpsgenoot Ton. Beide, ook ervaren Vierdaagse lopers, waren lid van Korps Nationale Reserve, door Martin schertsend ‘hobbysoldaten’ of ‘Dads Army’ genoemd. Helaas hebben ze hun wandelactiviteiten moeten staken.

Van België naar de KBO
Op een der wandelingen in België ontmoet Martin de toenmalige secretaris van de KBO Zeelst en groot promotor van wandelactiviteiten op de vrijdagmorgen, Kees van der Aa. Hij nodigt hem uit om hieraan deel te nemen. Het blijft niet bij deze ene keer, met het lidmaatschap van KBO Zeelst tot gevolg. Martin is ook lid van OLAT, een actieve wandelvereniging in Sint Oedenrode. Daarin is hij sinds een vijftal jaren actief als medeorganisator van clubreizen, eendaagse wandelreizen, voornamelijk in de Ardennen over gemarkeerde GR routepaden.

Naast de deelname aan de vele een- of meerdaagse wandelingen in binnen- en buitenland, stipt hij toch nog een tweetal vierdaagsen in België aan: de MESA (Marche Europeènne du Souvenir et l’Amitié) in de Ardennen en de 4-Daagse van de IJzer in de Westhoek. Ze worden georganiseerd door de Belgische defensie en bij beide vinden herdenkingen plaats bij monumenten van de Eerste Wereldoorlog (in de Westhoek) en de Tweede Wereldoorlog (Ardennen).

Andere activiteiten
Martin: “Vanwege skiën in de wintermaanden (niet après-ski maar echt voor het skiën), twee en soms drie keer per jaar, staan de wandelactiviteiten dan op een iets lager pitje. Sinds mijn pensioen stort ik me ook op iets totaal anders: de genealogie. Een ontdekkingstocht naar het verleden. Met name de afkomst van mijn voorouders. Het blijkt dat hun roots in Oost Brabant liggen, met een kleine inbreng vanuit Twente; die van vaderszijde liggen in Rijkevoort (ca. 1680) en van moederszijde in Veghel (ca. 1700). Helaas geen afstammeling van een (bastaard)kind van een edelman of een ander bijzonder persoon”.

Met de mededeling dat de vakanties van Martin uit allerlei reizen over de wereld bestaan, sluiten we dit interessante verhaal van ‘de gouden wandelaar’ af.